
آقای مهرجویی جسارت است اما...
2 نقطه قوت فیلم تدوین خاص و هنرمندانه و بازی متفاوت و فقط متفاوت که نه خوب بهرام رادان بود (بدون در نظر گرفتن "باران کوثری" معتاد در "خون بازی")
نوازندگان آلات موسیقی به قداست ساز آگاهند آن هم ساز های سنتی، و چرا سنتور؟! این فیلم نوازندگان سنتور را مطمئنا" برای لحظاتی عصبانی خواهد کرد!
خیلی از صحنه های فیلم مثل نحوه تزریق مواد مخدر و سکانس های مربوط به کارتن خوابی علی زیادی کش دار و آزار دهنده است!
استفاده نا بجا از آهنگ های "محسن چاووشی" کار را شبیه کلیپ های شبکه مهاجر کرده حتی لب خوانی ها هم ناشیانه است!
گلشیفته فراهانی هم با جیغ های از سر هیجان اش تنها "درخت گلابی" دیگری بود!
و پایان بندی های همیشه مثبت آثار مهرجویی که اینجا دیگر خوش بینی غیر قابل باوری است!!!
مجموعه شعر و موسیقی "بال در بال" از موسسه آوای شیدا مدتی پیش بمناسبت هشتادمین سال تولد "امیر هوشنگ ابتهاج" (ه. الف. سایه) در دستگاه شور منتشر شد.
در این مجموعه هر چند که شعر بر موسیقی غالب است اما اساتیدی همچون محمد رضا لطفی (تار) و محمد قوی حلم (تنبک) هنر نمایی می کنند و گزیده ای از اشعار ابتهاج با صدای خود شاعر.
یکی از نقاط قوت این اثر برخورد ساده و صمیمی با مخاطب است به شکلی که حتی توپوق های شاعر درکار با نهایت هوشمندی حذف نشده برخوردی که کمتر پیش از این شاهدش بودیم و به نوعی مخاطب را غافلگیر می کند.
انتخاب خط نستعلیق و گرافیک جلد اثر که فرشتگان تابلوی "معراج" از مینیاتورهای سلطان محمد نقاش صفوی را یادآور می شود با دیگر طراحی های موسسه آوای شیدا کاملا" همخوانی دارد اما از این رو که تاکیدی بر شاعر که محوریت اثر با اوست نداشته قابل نقد است .
پیشنهاد می کنم اگر علاقمند شعر و موسیقی هستید "بال در بال" را بشنوید.



